دانشگاه شیراز شعر پژوهی(بوستان ادب) 2008-8183 11 1 2019 05 22 Manuchehri and Compound Imagery: A Comparative Study of Imagery in the Poetry of Manuchehri and Prominent Poets of Khorasani Style منوچهری و آغاز ترکیب در تصویر؛ بررسی مقایسه‌ای سازه‌های تصویر اشعار منوچهری با شاعران شاخص سبک خراسانی 1 22 4870 10.22099/jba.2018.26551.2775 FA سیاوش حق جو دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشکده‌ی علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه مازندران مصطفی میردار رضایی دانشگاه مازندران Journal Article 2017 09 02 S. Haghjou* M. Mirdar Rezaei** Mazandaran University Abstract Reflecting on the rhetorical structure and geometry of Manuchehri's imagery reveals distinct differences between his aesthetic views with those of the poets of Khorasani style showing him as a literary genius unique in his descriptive poems on nature. This paper studies literary techniques and rhetorical devices in 500 lines of poetry by six prominent poets of Khorasani style: Rudaki, Ferdowsi Onsori, Farrokhi, Manuchehri and Naser Khosrow. It is argued that poets of this style are concerned with the use of individual techniques and creation of simple and far-reached imagery while, Manuchehri is unique in terms of his use of combined rhetorical devices creating poetic images. In this sense, he seems to be the vanguard of Azerbaijani, Iraqi and even Indian style poets. * Associate Prof of Persian Language & Literature, s.haghjou@umz.ac.ir ** PH.D. Candidate of Persian Language and Literature, mostafamirdar@yahoo.com تأمل در ساختار بلاغی و هندسهی تصویرهای منوچهری، تمایز آشکار و میزان تفاوت دیدِ زیباشناسانهی او نسبت به دیگر شاعران سبک خراسانی را پدیدار میسازد و گسترهی این اختلاف، او را تا مرز یک نبوغِ ادبی و تا سرحد شاعری یگانه و بیتکرار- خاصه در توصیف تصویرهای طبیعت- برمیکشاند. بررسی و سنجش ابزارهای ادبی و عنصرهای بلاغی موجود در زبان شاعران، یکی از شیوههای دقیق برای شناخت و ترسیم سیر تطوّر تصویرهای شعری است. در این روش، بررسی شمار و شیوهی بیان عنصرهای ادبی برای انتقال صور بدیع و تازهی ذهنی، اهمیت بسزایی دارد و بنابراین موضوعِ «بسامد» در اولویت قرار میگیرد. این جستار که با روش کمّی و آماری نوشته شده است، شگردهای منفرد و صناعات آمیغی بلاغی در 500 بیت از تصویرهای شعری 6 شاعر شاخص سبک خراسانی (رودکی، فردوسی، عنصری، فرخی، منوچهری و ناصرخسرو) را بررسی آماری میکند. نتیجهی این مطالعه نشاندهندهی تمایز هندسهی تصویرهای شعر منوچهری با دیگر شاعران این سبک است؛ در حالی که بیشتر کوشش شاعران این سبک به بهرهگیری از شگردهای منفرد و آفرینش تصویرهای ساده و به دور از پیچیدگی صرف میشود، منوچهری با لحاظ استفاده از ابزارهای بلاغی آمیغی برای آفرینش تصویرهای شاعرانه در تمام سبک خراسانی یگانه جلوه میکند و از این منظر، او پیشاهنگ شاعران سبکهای آذربایجانی، عراقی و حتی هندی است؛ شاخهای از تصویر که اوج حضور و بسامد آن را در نقش عاملی سبکساز در سبک هندی میتوان مشاهده کرد. واژههای کلیدی: منوچهری، سبک، شگردهای ادبی منفرد، صناعات آمیغی.

https://jba.shirazu.ac.ir/article_4870_8bbbab523b1b2c4394762d8efe8bd9c4.pdf

دانشگاه شیراز شعر پژوهی(بوستان ادب) 2008-8183 11 1 1970 01 01 Critical Love Poetry, a Subtext in Persian Lyrical Literature A Critical Stylistics Study of Qeysar Aminpour's Poetry شعر عاشقانه‌ی انتقادی، زیرگونه‌ای در ادبیات تغزّلی فارسی بررسی شعر قیصر امین‌پور با رویکرد سبک‌شناسی انتقادی 23 40 4809 10.22099/jba.2018.27684.2857 FA مریم درپر استادیار دانشگاه کوثر بجنورد Journal Article 1970 01 01 M. Dorpar* Kowsar University of Bojnourd Abstract In the light of opposing literary theories that have gone from divergence to convergence, the present study considers the convergence of reciprocal discourses as a component of critical poetry stylistics to be applied to three collections of Qeysar Aminpour's poetry, Grammar of Love, All Flowers are Sunflowers and Sudden Mirrors. The process of meaning-making in Aminpour's poetry and the interplay of interpolation discourses, semantic profiles and semantic homogeneities are discussed. It is argued that the romantic discourse generally associated with surrender and acceptance in the classical Persian poetry is blended with protest and criticism leading to critical love poetry. Thus Aminpour with the help of keywords love and heart criticizes power in contrast to the discourse of classical poetry. * Assistant Prof of Persian Language & Literature, dorpar90@gmail.com با توجه به تحولاتی که تضاد و تقابل در نظریه‌های ادبی پشت سر گذاشته و از واگرایی به هم‌گرایی رسیده است، پژوهش حاضر هم‌گرایی گفتمان‌های متقابل را به‌عنوان یک مؤلفه در سبک‌شناسی انتقادی شعر مورد توجه قرار می‌دهد و این مطالعه را در شعر قیصر امین‌پور به انجام می‌رساند. با طرح این پرسش‌ها که سیر زایش معنا در شعر امین‌پور چگونه پیش می‌رود و هم‌گرایی گفتمان‌های متقابل سبب خلق کدام نمایه‌ها و همگنه‌های معنایی در شعر او می‌گردد. تجزیه و تحلیل‌های انجام‌شده در این مقاله نشان می‌دهد: گفتمان عاشقانه که در سنت شعر کلاسیک فارسی عموماً با تسلیم و پذیرش همراه بوده، در بخشی از شعر قیصر امین‌پور با نقطۀ مقابل آن؛ یعنی اعتراض و انتقاد هم‌گرایی یافته و در پیدایش زیرگونه‌ای به نام شعر عاشقانۀ انتقادی کارکرد می‌یابد. در این قسم از اشعار امین‌پور، نمایه‌های عاشقانه با مرکزیت کلیدواژه‌های عشق و دل، در تجسمی متفاوت با گفتمان تغزلی شعر فارسی، به نقد رابطۀ عمودی قدرت پرداخته، حس درونی عشق قدرت بیکران و پرتب و هذیان یافته و در نمایه‌های معنایی که کارکرد حواس دیداری، شنیداری و بویایی در آن قابل توجه است، همگنۀ معنایی انتقاد را در فضایی محسوس برای خواننده مجسم می‌کند.

https://jba.shirazu.ac.ir/article_4809_dbab5fe6e2c04c6c41264dd81ffc513d.pdf

دانشگاه شیراز شعر پژوهی(بوستان ادب) 2008-8183 11 1 2019 05 22 Kandaharnama of Mirza Abdul Qader Tuni ملاحظاتی درباره‌ی منظومه‌ی قندهارنامه‌ی‌ میرزا عبدالقادر تونی 41 64 4889 10.22099/jba.2018.28850.2957 FA محمود رضایی دشت ارژنه دانشگاه شیراز شراره تاجمیرریاحی دانشگاه شیراز واحد پردیس Journal Article 2018 04 04 M. Rezaei Dashtarjane* S. Tajmir Riahi** Shiraz University Abstract Kandaharnama, by Mirza Abdul Qader Tuni is a historical epic of the Safavid era. There is only one incomplete unedited manuscript available. This paper introduces the manuscript and the biography of the writer and compares the events to other historical documents. Nasrabadi's Biography has the most authentic report on Kandaharnama and considers Mirza Abdul Qader Tuni as the writer. Some of the words used in Nasrabadi and Qosas al-Khaqani are different from Kandaharnama signifying that they had access to another version of this manuscript. Vali Gholi Shamlu uses some of the poems of the manuscript to discuss wars at the time of Shah Safi and Shah Abbas II. The details of the events only mentioned in this manuscript show the importance and value of the historical information of Kandaharnama. Most of the events described are the same as those mentioned in other historical books of the Safavid era. * Associate Prof of Persian Language & Literature, mrezaei@shirazu.ac.ir ** PH.D. Candidate of Persian Language & Literature, tajmirsharare@gmail.com قندهارنامه‌‌ی میرزا عبدالقادر تونی حماسه‌ای تاریخی مربوط به دوره‌ی صفوی است که تک‌نسخه‌ی موجود آن ناقص و تا به حال تصحیح و بررسی نشده است. این پژوهش ضمن معرفی این نسخه و بررسی زندگی سراینده‌ی آن، به مقایسه‌ی حوادث آن با دیگر آثار تاریخی پرداخته است. بررسی متن تذکره‌ها نمایانگر آن است که مهم‌ترین و معتبرترین قول درباره‌ی سراینده‌‌ی قندهارنامه، تذکره نصرآبادی است که نام سراینده را میرزا عبدالقادر تونی می‌داند. بعضی از کلماتِ ابیاتی که در تذکره نصرآبادی و قصص‌الخاقانی از قندهارنامه آمده است با ابیاتی که در نسخه‌ی حاضر وجود دارد، متفاوت است. این اختلاف، نشان از نسخه‌ی دیگر قندهارنامه دارد که نصرآبادی و ولی قلی شاملو بدان دسترسی داشته‌اند، اما امروز آن نسخه در دست نیست. استفاده‌ی ولی قلی شاملو از اشعار این کتاب جهت شرح جنگ‌های زمان شاه صفی، شاه عباس دوم و جزئیات وقایعی که تنها در این کتاب بیان شده است، اهمیت و ارزش اطلاعات تاریخی قندهارنامه را نشان می‌دهد؛ چنانکه کلیات حوادث این کتاب با دیگر کتاب‌های تاریخی عصر صفوی، هم‌خوانی دارد و تنها در برخی از جزئیات، ناهمگونی‌هایی دیده می‌شود.

https://jba.shirazu.ac.ir/article_4889_c91df3d3a3329458ff1a198ebcc1aac5.pdf

دانشگاه شیراز شعر پژوهی(بوستان ادب) 2008-8183 11 1 2019 05 22 Postmodernism in Sohrab Sepehri's Us Nil, Us a Look بررسی نمودهای پست مدرنیسم در ما هیچ ما نگاه سهراب سپهری 65 82 4885 10.22099/jba.2018.27496.2843 FA محمد طالبی دانشجوی کارشناسی ارشد ادبیات دانشگاه لرستان طاهره صادقی تحصیلی دانشگاه لرستان Journal Article 2017 11 27 M. Talebi* T. Sadeghi Tahsili** Lorestan University Abstract Us Nil, Us a Look is one of the last collections of Sohrab Sepehri's poetry very much different from his other collections with regards to language, expression, structure and imagery. In his other poems, he made use of teachings of eastern religions as well as romanticism, impressionism and surrealism. In Us Nil, Us a Look the influence ofpostmodernism is prominent, for example, uselessness of learning for prosperity, confusion in imagination and rebellion against discipline and logic, putting aside the reality for vague expressions, complex use of language, structure of words with no logical meaning, and paranoia expressed in deconstructing forms. In this study elements of postmodernism in Us Nil, Us a Look are discussed. * MA Student of Persian Language & Literature, mohammadtalebi.35313531@gmail.com ** Assistant Prof of Persian Language & Literature, sadeghi.tahsili@yahoo.com یکی از آخرین مجموعه های سهراب سپهری، «ما هیچ ما نگاه» است که از نظر زبان، بیان، ساختار و تصاویر شعری، با دیگر مجموعه های شعری او تفاوت آشکاری دارد. در دیگر آثارش، او از آموزه های ادیان مشرق زمین، مکاتب غربی همچون: رمانتیسم، امپرسیونیزم و سوررئالیسم بهره گرفته است. در کتاب اخیر، اندیشه های پست مدرنیسم و تأثیرپذیری او از این نحله فکری کاملا نمود یافته است از جمله: بیهوده انگاری علم آموزی برای رفاه و سعادت بشر، آشفتگی دز تخیل و ستیز با نظم و خردورزی، ترسیم شعر و روایت به شکلی از هم گسیخته و جدا از هم، کنار زدن طبیعت واقعی اشیا در راستای بیان مفاهیم گنگ، کاربرد زبانی پیچیده و مشوش، چینش واژه ها بدون هیچ گونه ارتباط منطقی، حذف محتوا، از میان برداشتن موازین شعر سنتی، سرکوب واقعیت و معنا و بلاخره پارانویا ، که شیوه ای در اندیشه و احساس است و در قالب های هذیان گویی و شالوده شکنانه خود را آشکار می سازد. در این پژوهش قصد بر آن است تا به روش تحلیل محتوای کیفی و رویکرد توصیفی - تحلیلی به بازتاب مؤلفه های پست مدرنیسم در مجموعه « ما هیچ ما نگاه » سهراب سپهری بپردازیم.

https://jba.shirazu.ac.ir/article_4885_de61e3b367027e413df2ab1a84a55854.pdf

دانشگاه شیراز شعر پژوهی(بوستان ادب) 2008-8183 11 1 2019 05 22 Graphic Structures and Referrals in the Ghazals of Hafez ساخت های گرافیکی و منطق ارجاع در غزل های حافظ 83 104 4844 10.22099/jba.2018.28558.2935 FA احمد گلی استاد دانشگاه شهید مدنی آذربایجان هما رفیعی مقدم دانشجوی دکتری Journal Article 2018 02 25 Goli* H. Rafiei Moghadam** Shahid Madani University of Azarbaijan Abstract The geometric design of ghazals of Hafez is considered as the most outstanding feature of his poetry discussed by many critics. Though some have written on the vertical cohesion of his ghazals, more has been written on the horizontal structure and geometrical order of the ghazals. Using literary and textual linguistics it is argued that there is a referential system that make two hemistiches with many close and far-fetched references. Hence Hafez make the vertical structure of his ghazals when there is a dominant narrative structure; while sometimes the horizontal takes over with many near and far-fetched relations inventing graphic structure to be available for the reader. Thus, the vertical and horizontal structure have a dialectic relationship. * Prof of Persian Language & Literature, ah.goli@yahoo.com ** PH.D. Candidate of Persian Language & Literature, homa.rafiei@gmail.com ساخت هندسی غزل‌های حافظ، یکی از بارزترین ویژگی‌های شعر حافظ است که در تحقیقات حافظ ‌‌پژوهی بارها مورد توجه قرار گرفته است. اگرچه دربارۀ انسجام عمودی غزل‌های حافظ، دیدگاه‌های متفاوت و حتی متباینی طرح شده است، در مورد ساختار افقی و نظم هندسی ابیات شعر او اتفاق نظر بیشتری وجود دارد. با این همه هنوز الگوهای ساختمند حافظ در شکل‌بخشی به ساختار ابیات، به شکل نظام‌یافته تبیین و صورت‌بندی نشده است. این مقاله می‌کوشد با تکیه بر آموزه‌های زبان‌شناسی متن و شعر، وجهی از نظام ارجاعی، نشانه-شناختی و رابطه‌ای ابیات غزل‌های حافظ را نشان دهد که چگونه ساخت گرافیکی یک بیت در سطح دو مصراع، با انواع ربط‌های دور و نزدیک و قرینه‌سازهای پیدا و پنهان ساخته می‌شود. این مقاله به این نتیجه رسیده‌است که حافظ ساختار عمودی غزل‌هایش را در شرایطی که ساخت روایی بر شعر حاکم است یا دارای وحدت موضوع است، کاملاً به خواننده نشان می‌دهد؛ اما در شرایط دیگر با دور کردن ساختار عمودی، ساختار افقی را با انواع رابطه‌های دور و نزدیک، بازی پیدا و پنهان نشانه‌ها و خلق ساخت‌های گرافیکی با تداعی‌ها و قرینه‌های رفت و برگشتی، به خواننده نزدیک می‌کند. در این شرایط نسبت ساختار عمودی با ساختار افقی دیالکتیکی است.

https://jba.shirazu.ac.ir/article_4844_07911d558e3ce17c25e6cfd048d0e6f9.pdf

دانشگاه شیراز شعر پژوهی(بوستان ادب) 2008-8183 11 1 2019 05 22 Unethical Language in the Poetry of the Restoration Style (bazgasht) بررسی چرایی و چگونگی ضد هنجار زبانی- اخلاقی در شعر بازگشت 105 128 4888 10.22099/jba.2018.29244.2997 FA مریم محمودی نوسر دانشگاه مازندران بابلسر قدسیه رضوانیان عضو هیأت علمی دانشگاه مازندران Journal Article 2018 05 01 M. Mahmoodi Nosar* G. Rezvanian** Mazandaran University Abstract Literary Restoration style, one of the most long-lasting periods of Persian literature, begins from early years of Safavid era till the Constitution. The outstanding feature wide spread in poetry of the time is vulgarity in words and concepts and inattention to ethics and morality. Such vulgarity can be found poems lampooning the rulers, mockery of women, mockery of people of the city, smut, witticism and facetiousness. This study first mentions examples of topics from poetry of Literary Restoration period and then explores the etiology of outbreak of such topics by presenting the historical, political, social, cultural and psychological background. It is argued that a return to style of poets like Anvari, Souzani, and Khaqani on the one hand, and consequences of political instabilities and social and individual collapse of ethics on the other hand found its way into the poems. * PH.D. Candidate of Persian Language & Literature, msmahmoodi_13@yahoo.com ** Associate Prof of Persian Language & Literature, ghrezvan@umz.ac.ir چکیده جریان بازگشت دوره‌ای نسبتا طولانی از ادبیات فارسی به ویژه شعر را شامل می‌شود که از اواخر عصر صفوی آغاز شده و به دوره‌ی مشروطه ختم می‌شود. گرایش به بی‌پردگی‌های زبانی، رکاکت لفظ و مضمون و به‌طورکلّی رعایت نکردن حدود ادب و اخلاق، از ویژگی‌هایی است که به شکلی برجسته و فراگیر در شعر شاعران مختلف این دوره روایی یافته و در دیوان‌های شعری به شکل هجو صاحب‌منصبان، نکوهش و استهزای زنان، نکوهش اهل شهر، هزل و مطایبه و ... بروز یافته است. رجعت به سبک و شیوه‌ی شاعرانی چون خاقانی، سوزنی، انوری و ... از یک سوی و تأثیرات گفتمانی این دوره؛ حاصل از بین رفتن ثبات سیاسی، آشفتگی درازمدّت وضعیّت اجتماعی و نابودی کشور از جهات مختلف از دیگر سو، آسیب‌هایی را در عرصه‌ی فرهنگی سبب شد که با تأثیر عمیق بر روان افراد، به شعر این دوره راه یافته، نوعی گرایش به هنجارشکنی ‌اخلاقی را در سطحی گسترده به دنبال آورده است. این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی، ابتدا نمونه‌هایی از این مضامین را از دیوان شاعران این دوره ذکر کرده و سپس به چرایی شکل‌گیری این مکتب پرداخته و با بررسی بسترهای تاریخی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و روان‌شناسانه، به تحلیل دلایل و زمینه‌های بنیادین رواج این شیوه در دوره‌ی بازگشت پرداخته است.

https://jba.shirazu.ac.ir/article_4888_5dcfb6a138f6db22b6cc5b0600775420.pdf

دانشگاه شیراز شعر پژوهی(بوستان ادب) 2008-8183 11 1 2019 05 22 A Comparative Analysis of Two Creative Rewriting in Mehdi Hamidi’s Poetry مقایسه‌ی تحلیلی دو بازنویسی خلّاق در سروده‌ها‌ی مهدی حمیدی شیرازی 129 152 4846 10.22099/jba.2018.27616.2853 FA فرزانه معینی دانشگاه شیراز Journal Article 2017 12 10 F. Moeini* Shiraz University Abstract Mehdi Hamidi Shirazi is a familiar name amongst modern Iranian poets writing poetry, especially lyrics. “Moses” and “The Iconoclast of Babel” are two well-known poems by Hamidi, which mirror his skills in composing in styles other than love poetry. Both poems based on the biographies of two prophets (Moses and Abraham), and recount episodes of their lives. In this article, these two works analyzed and compared in order to see how successful he has been in recreating these ancient stories. It is argued that he has picked an outstanding event in the lives of Moses and Abraham and rewritten their lives based on those events. In comparison, “The Iconoclast of Babel” is a more creative work in terms of plot and characterization. * PH.D. of Persian Language & Literature, farzane.moeini@gmail.com در میان شاعران معاصر، مهدی حمیدی شیرازی نامی آشنا و آثاری ماندگار به‌ویژه در عاشقانه‌سرایی دارد. دو مثنوی «موسی» و «بت‌شکن بابل» دو سروده‌ی معروف او هستند که توانایی او را در سرودن اشعار غیرعاشقانه نیز بازمی‌نمایند. هر دو اثر بر پایه‌ی سرگذشت دو پیامبر (موسی و ابراهیم) شکل گرفته‌اند و رویدادهایی از زندگی آنها را بازمی‌گویند. در این مقاله، دو مثنوی یادشده بازخوانی و با یک‌دیگر مقایسه می‌شوند تا ضمن بررسی شیوه‌ی حمیدی، میزان توفیق او در سرودن این دو اثر ارزیابی شود. یافته‌های این بررسی نشان می‌دهد که شیوه‌ی حمیدی را در آفرینش این دو منظومه می‌توان بازنویسی خلّاق دانست. او سرگذشت موسی و ابراهیم را در جایگاه اثری کهن در نظر گرفته و روایتی خلّاقانه با محوریت یک رویداد برجسته در زندگی آنها بازنوشته است. با مقایسه‌ی این دو مثنوی، ‌«بت‌شکن بابل» اثری خلاق‌تر و منسجم‌تر شناخته می‌شود که رویدادهای زندگی ابراهیم به‌گونه‌ای هنری برای پیش‌برد پیرنگ و تقویت شخصیت‌پردازی در آن به کارگرفته شده است. واژه‌های کلیدی: بازنویسی خلاق، بت‌شکن بابل، موسی، مهدی حمیدی شیرازی

https://jba.shirazu.ac.ir/article_4846_7b390764541b43496f1eb3617e96b327.pdf

دانشگاه شیراز شعر پژوهی(بوستان ادب) 2008-8183 11 1 2019 05 22 A Study of Plots of Sa'di's Boostan بررسی پیرنگ حکایت های بوستان سعدی 153 174 4811 10.22099/jba.2018.27434.2838 FA امید وحدانی فر گروه آموزشی زبان و ادبیّات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران Journal Article 2017 11 22 O. Vahdanifar* Bojnord University Abstract Sa'di has used narration In Boostan as the artistic vehicle of morality to express his views. The aim of this paper is to study the plot of these narratives. To this end, those stories, which had complete narrative were chosen and their plots were analyzed. It is argued that most of the stories, though short, have a complete plot consisting of exposition, rising action, climax falling action, resolution. Thus, the narrations of the anecdotes are not complicated but linear. Events appear in the narrative in a correlated and chain-linked way. They can be classified as three types: normal 38 (90.48%), incomplete 3 stories (7.14%), and perfect 1 story (2.38%). * Assistant Prof of Persian Language & Literature, o.vahdanifar@gmail.com سعدی در بوستان برای اندیشه های خود حکایتپردازی را در طرح این اثر به کار برده و آن را برای زمینه سازی آموزش عبرت و حکمت قرار داده است؛ به طوری که بوستان در میان آثار او از منظر داستاننویسی جایگاه ویژه دارد. بررسی ساختار پیرنگ حکایتهای بوستان در نشان دادن شیوه بیان سعدی دارای اهمّیّت است؛ هدف این پژوهش مشخّص کردن ساختار پیرنگ حکایات این اثر است که به روش توصیفی- تحلیلی و بر پایه منابع کتابخانه ای، نگارش یافته است. بدین منظور، ابتدا کلّ حکایتهای موجود در بوستان مورد مطالعه قرار گرفت. سپس از بین آنها، حکایاتی که مصداق کامل حکایت را داشتند، استخراج شد و پیرنگ آنها تحلیل گردید. حاصل این بررسی نشان میدهد که اغلب حکایتهای موجود در بوستان با وجود کوتاهیشان از پیرنگ طبیعی برخوردار هستند و عناصر اساسی پیرنگ در آنها به شکل بارزتر خودنمایی کرده است. بنابراین پیرنگ حکایات این اثر، پیچیده نیست و میتوان آنها را جزء پیرنگهای ساده به حساب آورد؛ زیرا نظم طبیعی حوادث در حکایتها بر نظم ساختگی غلبه دارد و رخدادها همواره در روایت به گونه ای همبسته و زنجیروار اتّفاق افتاده است. از این-رو، حکایتهای بوستان سعدی از نظر عنصر پیرنگ در شمار پیرنگِ «باز» (Open Plot) قرار می‌گیرند. علاوه بر آن با تحلیل ساختار پیرنگ حکایات (42 حکایت پیرنگدار)، مشخّص گردید که حکایات بوستان از نظر شکل پیرنگ و ترتیب فراوانی در سه نوع: نرمال 38 حکایت (48/90 درصد)، ناقص 3 حکایت (14/7 درصد) و عالی 1 حکایت (38/2 درصد) طبقه بندی میشوند.

https://jba.shirazu.ac.ir/article_4811_152b9c3121ceecae2665ef6cd399abec.pdf

دانشگاه شیراز شعر پژوهی(بوستان ادب) 2008-8183 11 1 2019 05 22 Forough Farrokhzad's and Simin Behbahani's Theoretical Approaches to Poetry: Textual and Metatextual تلقی‌های بوطیقایی فروغ فرخزاد و سیمین بهبهانی: متنی و فرامتنی 175 196 4815 10.22099/jba.2018.27978.2882 FA پارسا یعقوبی جنبه سرایی عضو هیئت علمی دانشگاه کردستان سیدمحسن حسینی موخر دانشگاه لرستان شادی احمدی دانشگاه کردستان Journal Article 2018 01 06 P. Yaghoobi Janbehsaraei* S. Hosseini Moakher** Kordestan University Lorestan University S. Ahmadi*** Kordestan University Abstract Forough Farrokhzad and Simin Behbahani are contemporary poets who have discussed poetry in both their poems and paratexts like lectures, interviews, letters and articles. These theoretical remarks are worth attention from a number of perspectives particularly because of their position as poets. In this paper, in addition to introducing and comparing their textual and paratextual comments, we endeavor to study how their theoretical comments are different from the classical and canonical ones. The result shows that Forough and Simin, along with similar theoretical outlooks, have come up with different degrees of authority against the classical theories. The views of both poets on the nature of poetry, the nature of the poet as well as the content are almost similar. Despite their similarities, their views on language, music, and form show their differences. Forough is the follower of Nima and in her theoretical remarks puts aside tradition in all aspects of poetry. Contrary to Forough’s fragmentary poetry, Simin’s poetry remains to be just a metamorphosis. She sometimes eliminates the definitive boundaries of the traditional poetry allowing innovation * Associate Prof of Persian Language & Literature, p.yaghoobi@uok.ac.ir ** Associate Prof of Persian Language and Literature, Hoseini.mo@lu.ac.ir *** PH.D. of Persian Language & Literature, Shadiahmadi35@yahoo.com فروغ فرخزاد و سیمین بهبهانی از جمله زنان شاعر معاصر هستند که هم بصورت متنی در لابه لای شعرها و هم به صورت فرامتنی در سخنرانی‌ها، مصاحبه‌ها، نامه‌ها و مقالات، دربارۀ شعر و شاعری سخن گفته‌اند. این اظهارات بوطیقایی، از چند نظر به ویژه بنا به جایگاه شاعری آنان درخور توجه است.در این نوشتار، به شیوۀ توصیفی- تحلیلی علاوه بر معرفی و مقایسه اظهارات بوطیقایی متنی و فرامتنی دو شاعر، به میزان فاصله‌گیری آنها از بوطیقای کلاسیک پرداخته شده ‌است. نتیجه نشان می‌دهد که فروغ و سیمین ضمن باورهای بوطیقایی مشابه به میزان‌های متفاوتی در مقابل اقتدار مندرج در بوطیقای کلاسیک قد علم کرده‌اند. تلقی‌های هر دو شاعر در باب چیستی شعر، کیستی شاعر نیز نوع محتوا و مضمون تقریباً مشابه است. با وجود شباهت‌های مذکور‌ دیدگاه‌های آنان در باور به نوآوری در سطوح زبان، موسیقی و قالب با هم تفاوت‌های آشکاری دارد فروغ، از جملۀ پیروان نیماست که در اظهارات بوطیقایی خود سنت را در اغلب و شاید همۀ ابعاد و عناصر شعر کنار می‌نهد، در مقابل بوطیقای گسست‌محور فروغ؛ اشارات سیمین از دگردیسی فراتر نمی-رود. او گاهی و در برخی موارد، مرزبندی‌های قطعی و مالوف بوطیقای سنتی را کنار نهاده‌؛ نوآوری را مجاز می‌شمارد.

https://jba.shirazu.ac.ir/article_4815_9312ea6c605928eb45ce1b6e23da3a2a.pdf

دانشگاه شیراز شعر پژوهی(بوستان ادب) 2008-8183 11 1 2019 05 22 A New Commentary on one Hemistich by Hafez: Washing the Face of the Beggar with Blood مقاله کوتاه: رخ به خون شستن کاسه‌گردانان (شرحی نو از یک بیت حافظ) 201 211 4992 10.22099/jba.2018.30153.3081 FA امیر سلطان محمدی دانشگاه اصفهان Journal Article 2018 07 20 Short Article Journal of Poetry Studies (Boostan Adab) of Shiraz University A. Soltan Mohammadi* Isfahan University Abstract Divan of Hafez is full of lines of poetry that are controversial. In this paper, one hemistich is analyzed. First previous commentaries have been discussed and their shortcomings are explained such as, lack of attention to the general atmosphere of the poem, incomplete analysis, and grammatical points. The key points in commenting upon this verse are the "kase gardanan" and "in jafa" that are usually explained as beggars and persecution at the time of Amir al-Mubarez al-Din. I argue that the words mean upsetting the cup of wine by the mohtaseb, or the police. Jafa or persecution is emptying the cup and the person who does it is cursed. This description is suitable for the social-historical realities of the time of Amir al-Mubarez al-Din. * PH.D. of Persian Language & Literature, amir.soltanmohamadi@yahoo.com دیوان حافظ سرشار از ابیات بحث‌انگیز است در این سیاهه نیز نگارنده به نقد شروح یکی از این ابیات بحث‌انگیز پرداخته‌است. در بادی نقص‌ شروح قبلی نمودار گردیده‌است که شامل: توجه نکردن به فضای کلی غزل، شرح ناقص، توجه نکردن به فضای فکری حافظ و نکات دستوری و یک نسخه‌سازی است. کلید شرح بیت ترکیب «کاسه‌گردانان» و «این جفا» است که در شروح، اولی یا در معنای گدایی آمده‌است یا ساقی‌گری و دومی به عهد ذهنی جفای دوران امیرمبارزی است که متناسب با فضای غزل و فلسفة فکری حافظ نیست. کاسه‌گردانی در معنای برگرداندن کاسة شراب و کاسه‌گردان در حقیقت محتسب و عوامل اوست که کاسه‌های شراب را به زمین می‌ریزند. جفا نیز یعنی همین ظلم (کاسة شراب را تهی کردن) که با ایهامی چند پهلو زیبایی بیت را دو چندان می‌کند که از نظر حافظ عامل آن (کاسه‌گردانی) شایستة نفرین است. این شرح متناسب با واقعیت‌های تاریخی- اجتماعی فضای عصر امیرمبارزالدین است.

https://jba.shirazu.ac.ir/article_4992_c284ce320e0cf0bf648efdf0e2e256bc.pdf