مجله علمی پژوهشی شعرپژوهی (بوستان ادب) دانشگاه شیراز

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کاشان. کاشان. ایران.

چکیده

 چکیده
تحلیل گفتمان انتقادی رویکردی بینارشته­ای است که زبان، جامعه، ایدئولوژی و قدرت از مؤلفه­های اصلی آن شمرده­می­شوند. ون­دایک، به­عنوان یکی از نظریه­پردازان تحلیل گفتمان انتقادی با مطرح­کردن مربع ایدئولوژیک خویش، به­دنبال تبیین چگونگی اثرگذاری ایدئولوژی در متون اجتماعی- شناختی است؛ باتوجه به تأثیر متقابل جامعه و ادبیات، نگارنده می­کوشد طبق نظریه­ی ون­دایک، قصیده‌ی «نامه‌ی اهل خراسان» انوری را -که تظلم­نامه‌ی مردم خراسان به حاکم سمرقند ­است- با روش توصیفی- تحلیلی مبتنی بر متن شعر و پاسخ به این پرسش که انوری در این قصیده کدام­یک از راهبردهای چهارگانه‌ی تحلیل گفتمان انتقادی ون‌دایک را برای برجسته­کردن ویژگی­های منفی دیگری و تقویت ویژگی­های مثبت خود/خودی به­کارگرفته­است؟، بررسی­­کند. یافته­ها نشان­می­دهد انوری بدون اشاره به ویژگی­های منفی خود/خودی و ویژگی­های مثبت غیرخودی/دیگری با تمهیدات واژگانی، نحوی و بلاغی به بزرگ­نمایی ویژگی­های منفی دیگری و ویژگی­های مثبت خود/خودی می­پردازد تا ازطریق قدرت حاصل از کنترل ذهن مخاطب، وی را اقناع­کند تا به هدف خود که مبتنی­بر ایدئولوژی عدالت­طلبی و ظلم­ستیزی است، دست­یابد.
 
 

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

An Analysis of Anvari’s Ode, "Letter from Khorasanis”, Based on Van Dijk's ‎Critical Discourse Analysis

نویسنده [English]

  • Fatemesadat Taheri

Associate Prof of Persian Language and Literature, University of Kashan, Kashan. Iran.

چکیده [English]

Critical discourse analysis is an interdisciplinary approach that studies ideologies and how language is used, thereby increasing the reader's awareness of the author's attitude and worldview. Theorists of this approach believe that the smallest sign in a text or discourse can help to understand society, history, politics, culture, and ethics in any era. Discourse analysis emerged following extensive scientific developments in disciplines such as anthropology, microsociology, cognitive and social psychology, linguistics, semiotics, and other social sciences and humanities fields interested in systematic studies of the structure, function, and process of producing speech and writing. Adherents of this approach analyze the discourse of texts in different ways. One of the experts in critical discourse analysis is Teun Adrianus van Dijk (1943), who has an important theory about ideology and tries to reveal the ideology of individuals and literary works through critical discourse analysis. Anvari's ode "Letter from Khorasanis" (Name-ye Ahl-e Khorasan), which was composed to complain about the oppressions of Ghozan and request justice from the ruler of Samarkand, is among the literary texts that can be examined according to Van Dijk's model, due to its social content and the representation of the poet's worldview and thoughts about the incident that occurred.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • The Ode “Letter from Khorasanis”
  • Anvari
  • Van Dijk
  • Critical Discourse Analysis
  • Ideology
آقاگل­زاده، فردوس؛ غیاثیان، مریم. (1386). «رویکردهای غالب در تحلیل گفتمان انتقادی». زبان و زبان­شناسی، شماره‌ی 5، صص 39-54.https://ensani.ir/file/download/article/20160718145943-10064-43
آقاگل­زاده، فردوس. (1394). تحلیل گفتمان انتقادی. تهران: علمی-فرهنگی.
___________. (1399). فرهنگ توصیفی تحلیل گفتمان و کاربردشناسی. تهران: علمی.
احدی، محمدرضا. (1395). «وندایک، زبان و نظریه‌ی گفتمان انتقادی». کنگره بین المللی زبان و ادبیات، دانشگاه تربت حیدریه، صص1- 19.https://civilica.com/doc/582169
 احمدی، محمد. (۱۳۹۶)، «ماهیت نقد رتوریکی و اهمیت آن در مطالعات ادبی». بلاغت کاربردی و نقد بلاغی، دوره‌ی 2، شماره‌ی 3،  صص ۷۳- ۸۷..
https://prl.journals.pnu.ac.ir/article_5483_839305ca54b362db5de2f7e9d82a4e3e
اعظمی­خویرد، حسن؛ عرب یوسف­آبادی، عبدالباسط. (1399)، «تحلیل اجتماعی-شناختی گفتمان نقایض جریر و اخطل براساس رویکرد ون­دایک»، ادب عربی، دوره‌ی 12، شماره‌ی 2، صص 110-132. https://jalit.ut.ac.ir/article_73518.html
بنی­طالبی، امین؛ فروزنده، مسعود. (1396). «بررسی انواع تکرار و کارکردهای آن در ویس و رامین». فنون ادبی. دوره‌ی 9، شماره‌ی 3، صص 27- 42.  DOI: 10.22108/liar.2017.93955
جرجانی، عبدالقاهر. (1383). دلائل الاعجاز فی القرآن. ترجمه و تلخیص محمد رادمنش، تهران: شاهنامه­پژوهی.
رجایی، محمدخلیل. (1392). معالم­البلاغه در علم معانی، بیان و بدیع. شیراز: دانشگاه شیراز.
زرین­کوب، عبدالحسین. (1389). باکاروان حله. تهران: علمی.
سجودی، فرزان. (1387). نشانه­شناسی کاربردی. تهران: علم.
شهری، بهمن. (1390). بررسی رابطه‌ی میان ایدئولوژی و استعاره با رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی. مشهد: دانشگاه فردوسی.
علی­پور، مصطفی. (1387). ساختار شعر امروز. تهران: فردوس.
علیزاده­خیاط، ناصر؛ روحی­کیاسر، اعظم. (1399). «جنبه­های بلاغی عنصر نحوی «ندا» در اشعار اخوان ثالث». مطالعات زبانی بلاغی، دوره‌ی‌ 21، شماره‌ی 11، صص 275-300.  Doi:10.22075/jlrs.2019.16279.1346
فاضلی، محمد.(1380). «پژوهشی تجربی درباره‌ی ایدئولوژی و کنترل فرهنگ». کتاب ماه علوم اجتماعی، شماره‌ی 51، 52، 54 و 58. https://www.noormags.ir/view/fa/magazine/number/3869
فتح‌اللهی، ابراهیم؛ ابراهیم، کاملی. (1394). «فرایند اقناع در قرآن کریم». تحقیقات علوم قرآن و حدیث، شماره‌ی 25، صص 75-99.  DOI: 10.22051/tqh.2015.948
متحدین، ژاله. (1354). «تکرار، ارزش صوتی و بلاغی آن». مجله‌ی دانشکده ادبیات و علوم انسانی مشهد، دوره‌ی 11، شماره‌ی 3، صص 483-530. https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/736730
متولی، کاظم. (1384). افکار عمومی و شیوه‌های اقناع. تهران: بهجت.
منتظرقائم، مهدی؛ محمدحسن، یادگاری. (1395). «ارائه‌ی مدل مفهومی- نظری خوانش رتوریک انتقادی». جامعه، فرهنگ رسانه، شماره‌ی 18، صص 9-20.  Doi: 20.1001.1.38552322.1395.5.18.1.5
نصراللهی، یدالله؛ عباس­زاده‌ی مبارکی، بهزاد. (1401). «تحلیل گفتمان قدرت در مثنوی­های عطار». پژوهشنامه عرفان، دوره‌ی 14، شماره‌ی 27، صص251-274. https://erfanmag.ir/article-1-1259-fa.html 
ون­دایک، تئون­ای. (1382). مطالعاتی در تحلیل گفتمان: از دستور متن تا گفتمان­کاوی، ترجمه‌ی گروه مترجمان پیروز ایزدی و دیگران، تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه­ها.
___________. (1394). ایدئولوژی و گفتمان: درآمدی چندرشته­ای. ترجمه‌ی محسن نوبخت، تهران: سیاهرود.
___________. (1400). جامعه  و گفتمان. ترجمه‌ی طاهر اصغرپور، تهران: نگاه معاصر.
یارمحمدی، لطف­الله. (1395). تجزیه و تحلیل مقابله­ای گفتمان­شناختی زبان فارسی و انگلیسی در چارچوب زبان­شناسی انتقادی. تهران: هرمس.
یوسفی، غلامحسین. (1345). «نامه اهل خراسان». یغما، (5)19. 305- 309. https://ensani.ir/fa/article/279761