مجله علمی پژوهشی شعرپژوهی (بوستان ادب) دانشگاه شیراز

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

3 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. ‏

4 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

چکیده

 چکیده
بافت فکری و اجتماعی ایران و مشخصاً آذربایجان قرن ششم در اسکندرنامه‌ی نظامی تبلور یافته است. برای شناخت گفتمان‌های رایج در این عصر، می‌توان از روش تحلیل گفتمان انتقادی فرکلاف استفاده نمود. فرکلاف ضمن تأکید بر رابطه‌ی درهم‌تنیده‌ی متن، تعامل و بافت اجتماعی، از اهمیت نقش نهاد قدرت در تولید، اصلاح و بازتولید گفتمان‌ها با کمک ایدئولوژی سخن می‌گوید. بر پایه‌ی روش فرکلاف، یک متن در سه لایه‌ی توصیف و تفسیر و تبیین بررسی می‌شود. در این پژوهش با مطالعه‌ی اسکندرنامه‌ی نظامی، دو نامه‌ی دارا و اسکندر پیش از شروع جنگ، تحلیل شده است و در طی آن با بررسی عبارت‌بندی دگرسان، عبارت‌بندی افراطی، شمول معنایی، تضاد معنایی، عاملیت جمله، فرآیند اسم‌سازی، مجهول‌سازی، مثبت و منفی بودن جمله و پیوند جملات در سطح توصیف؛ بافت موقعیت، بافت بینامتنی در سطح تفسیر و بررسی داده‌های برآمده از دو سطح قبلی در سطح تبیین وجود سه گفتمان خویشاوندی، دین‌داری و نظامی‌گری برای تصاحب قدرت سیاسی در قرن ششم آشکار گشت. نظامی دو گفتمان دین‌داری و گفتمان نظامی‌گری برای تصاحب قدرت را تقویت می‌کند و گفتمان خویشاوندی را به چالش می‌کشد. همچنین او ایدئولوژی بیگانه‌دوستی که نقطه‌ی مقابل ایدئولوژی بیگانه‌ستیزی است را تقویت می‌کند. در حیطه‌ی نهاد دین، سه گفتمان دین‌داری اسلامی، گفتمان اشعری و گفتمان فلسفه‌گرایی در اسکندرنامه تجلی یافته است. برخورد نظامی با گفتمان دین‌داری اسلامی هنجاری است اما با ترکیب و اصلاح دو گفتمان اشعری و فلسفه‌گرایی در حال بازتولید نوعی دیگر از گفتمان مبتنی بر خردگرایی است.
 

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

A Discourse Analysis of Power and Ideology in Two Letters from Nizami's ‎Iskandarnameh Based on Fairclough's Method

نویسندگان [English]

  • Zahra Bahreinian 1
  • Sayyedeh Maryam Rozatian 2
  • Omid Zakerikish 3
  • Masoud Algooneh Jouneghani 4

1 Phd Student in Persian Language and Literature, University of Isfahan, Isfahan, Iran

2 , Prof in Persian Language and Literature, University of Isfahan, Isfahan, Iran

3 Assistant Prof in Persian Language and Literature, University of Isfahan,, Isfahan, Iran

4 Associat Prof in Persian Language and Literature, University of Isfahan,, Isfahan, Iran

چکیده [English]

The influence of the intellectual and social context of each historical period on the creation of literary works is undeniable. Therefore, studies examining the context of a literary work’s production are of significant importance. Norman Fairclough’s method of Critical Discourse Analysis (CDA) is one such approach that analyzes a work through the broader structures of society, power relations in social interactions, and the production or reproduction of discourses and ideologies emerging from them. The social and intellectual conditions of Iran and Azerbaijan in the sixth century AH (12th century CE), as well as the dynamics of political power, are reflected in Nizami’s Iskandarnameh.This study seeks to answer the following question: What discourses of power from the sixth century are reflected in Nizami’s Iskandarnameh, and how does Nizami engage with these discourses? To this end, a section of Nizami’s Sharafnameh, comprising the correspondence between Darius (Dara) and Alexander (Iskandar), is analyzed using Fairclough’s CDA approach. Examining these two letters through this framework can illuminate the emergence, persistence, opposition, and dissolution of prevalent discourses in the sixth century.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Nizami's Iskandarnameh
  • Ideology
  • Fairclough
  • Critical Discourse Analysis
  • power‎
آقاگل زاده، فردوس. (۱۳۹۲). فرهنگ توصیفی تحلیل گفتمان و کاربردشناسی. تهران: علمی.
آقاگل‌زاده، فردوس؛ فلاح، غلامعلی؛ مرادی، ساحره. (۱۴۰۰). «تثبیت گفتمان اشعری در برابر گفتمان‌های خردگرا بر مبنای عامل دسترسی». پژوهش‌نامه‌ی نقد ادبی و بلاغت، سال 10، شماره‌ی2، صص ۵-۲۷.
امیرپور، فرزانه؛ روضاتیان، سیده مریم. (۱۳۹۷). «بررسی الگوی تحلیل گفتمان میشل فوکو و مباحث علم معانی در نامه‌های عاشقانه‌ی چهار منظومه‌ی غنایی». متن‌شناسی ادب فارسی، شماره‌ی ۳۸، صص ۵۳-۸۰.
امینی شلمزاری، زهرا. (۱۴۰۰). تحلیل گفتمان انتقادی زبان حماسی، غنایی و عرفانی در منظومه‌های نظامی. پایان‌نامه‌ی دکتری دانشگاه اصفهان.
امینی شلمزاری، زهرا؛ نصراصفهانی، محمدرضا؛ روضاتیان، سیده مریم. (۱۴۰۲). «تحلیل گفتمان انتقادی قدرت در خسرو و شیرین نظامی». متن‌پژوهی ادبی، شماره‌ی ۹۶، صص ۱۷۴-۲۰۱.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ. (۱۴۰۲). «مقایسه‌ی گفتمان ارسطو، افلاطون و سقراط در اقبالنامه بر اساس رویکرد تحلیل انتقادی گفتمان فرکلاف». نقد و نظریه‌ی ادبی، دوره‌ی ۸، شماره‌ی ۲، صص ۲۷-۵۳.
ایران‌زاده، نعمت‌الله؛ منیعی، سجاد. (۱۴۰۱). «بازخوانی مولفه‌های گفتمان مدحی نظامی گنجوی در دیباچه‌ی اقبال‌نامه بر بنیاد نظریه‌ی فرکلاف». پژوهشنامه متون ادبی دوره‌ی عراقی، سال ۳، شماره‌ی ۳، صص ۱-۲۱.
پیرنیا، حسن. (۱۳۴۴). ایران باستان: داریوش سوم. کتاب پنجم، تهران: کتابخانه‌ی ابن سینا.
ثروت، منصور. (۱۳۷۰). گنجینه‌ی حکمت در آثار نظامی. تهران: امیرکبیر.
درپر، مریم. (۱۳۹۲). سبک‌شناسی نامه‌های غزالی با رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی. تهران: علم.
رشیدی، مریم؛ روضاتیان، سیده مریم. (۱۴۰۲). «تحلیل انتقادی گفتمان عرفانی در غزلیات حافظ با تکیه بر فرانقش متنی زبان در زبان‌شناسی سیستمی- نقشی هالیدی». شعرپژوهی، سال ۱۵، شماره‌ی ۱، صص ۸۳-۱۱۸.
زرین‌کوب، عبدالحسین. (۱۳۷۰). «فلسفه‌ی یونان در بزم اسکندر: نظری بر اسکندرنامه‌ی نظامی». ایران‌شناسی، شماره‌ی ۱۱، صص ۴۸۲-۴۹۸.
ـــــــــــــــــــــ. (۱۳۷۲). پیر گنجه در جستجوی ناکجاآباد. تهران: سخن.
فرکلاف، نورمن. (۱۳۸۹). تحلیل انتقادی گفتمان. ترجمه‌ی گروه مترجمان، تهران: دفتر مطالعات و توسعه‌ی رسانه‌ها.
ـــــــــــــــ. (۱۳۹۹). تحلیل گفتمان انتقادی. ترجمه‌ی روح‌الله قاسمی، تهران: اندیشه‌ی احسان.
فتوحی، محمود. (۱۳۹۵). سبک‌شناسی نظریه‌ها، رویکردها و روش‌ها. تهران: سخن.
فلاوردو، جان؛ ریچاردسون، جان. (۱۳۹۷). راهنمای گفتمان‌شناسی انتقادی (رویکردها). ترجمه‌ی گروه مترجمان، تهران: لوگوس.
قهرمانی، مریم. (۱۳۹۴). ترجمه و تحلیل انتقادی گفتمان رویکرد نشانه‌شناختی. تهران: علم.
کرمی، محمدحسین؛ نوروزی، زینب. (۱۳۸7). «اندیشه‌ی سیاسی ایران‌شهری در اسکندرنامه‌ی نظامی». ادب و زبان، شماره‌ی 24، صص 175-206.
کریمی فیروزجائی، علی. (۱۳۹۶). گفتمان‌شناسی انتقادی. تهران: روش‌شناسان و جامعه‌شناسان.
نظامی گنجوی، الیاس بن یوسف. (۱۴۰۰). شرف‌نامه. تصحیح حسن وحید دستگردی، تهران: قطره.
هالیدی، مایکل؛ حسن، رقیه. (۱۳۹۳). زبان، بافت و متن جنبه‌هایی از زبان در چشم‌اندازی اجتماعی- نشانه‌شناختی. ترجمه‌ی مجتبی منشی‌زاده و طاهره ایشانی، تهران: علمی.
یارمحمدی، لطف‌الله. (۱۳۹۰). درآمدی بر گفتمان‌شناسی. تهران: هرمس.
یورگنسن، ماریان؛ فیلیپس، لوئیز. (۱۳۸۹). نظریه و روش در تحلیل گفتمان. ترجمه‌ی هادی جلیلی، تهران: نی.
Brown, G. and Yule, G. (1989). Discourse Analysis. New York: Cambridge.
Fairclough, N. (1992).Discourse and Social Change. Cambridge: Polity press.
Fairclough, N. ( 1995a).Critical Discourse Analysis. London: Edward Arnold.
Fairclough, N. (1995b).Media Discourse. London: Edward Arnold.