مجله علمی پژوهشی شعرپژوهی (بوستان ادب) دانشگاه شیراز

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

چکیده

رنگ، در میان اقوام و فرهنگ‌­های مختلف همواره مفهومی نمادین داشته و اندیشه‌­ها و باورهای مختلف را منعکس می‌­کرده است. در این میان رنگ در آثار ادبی، عموماً بیانگر اندیشه‌­ها و باورهای شاعر یا نویسنده درباره‌ی موضوعی مشخّص بوده است. کارکرد رنگ در شعر شاعرانی که در زندگی واقعی خود با رنگ سروکار داشته‌­اند می‌­تواند مفهومی عمیق‌­تر را منتقل کند. منوچهر شیبانی نخستین شاعر نقّاشی است که بازتاب رنگ در اشعارش گسترده، عمیق، مفهومی و در موارد متعددی نمادین است. این شاعر نقّاش در دهه‌ی بیست خورشیدی نخستین دفتر شعر خود را منتشر کرد که «رنگ­ها» در آن بازتاب گسترده‌­ای دارند. در این پژوهش با بررسی سه مجموعه‌ی شعری شیبانی (جرقه، آتشکده‌ی خاموش، سراب‌­های کویری)، کارکرد مفاهیم، اندیشه‌­ها و بازتاب نمودهای نمادین و روانشناختی رنگ مورد بررسی قرار گرفت. با پژوهش در انواع رنگ در اشعار شیبانی یک سیر نزولی در کاربرد رنگ‌­ها دیده­می‌­شود که نشان‌­دهنده‌ی تغییر در اندیشه­ها و باورهای سیاسی و اجتماعی شاعر به سوی عواطف و احساسات شخصی است که عموماً نشانگر یأس و بدبینی و ناامیدی درونی اوست. کاربرد رنگ­ها در نخستین دفتر در بیشتر موارد بیانگر مفهومی کنایی و نمادین از رنج و اندوه مردم است؛ امّا سیر رنگ از دفتر جرقّه تا سراب‌­های کویری کارکرد سیاسی و اجتماعی خود را از دست داده و جای خود را به یأس و اندوه شخصی می‌­دهد.
 

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Colors and Secrets: The Symbolic and Artistic Role of Colors in the Poetry of Manouchehr ‎Sheibani

نویسنده [English]

  • Mohammad Farokhzad

PhD Candidate in Persian Language and Literature, University of Urmia, Urmia, Iran. ‎

چکیده [English]

Colors have long played a significant role in culture, art, psychology, and human communication. They are not only tools of artistic expression but also bear symbolic, psychological, and social meanings. In Iranian culture, colors have always been intertwined with mystical, mythological, and aesthetic concepts. In Sheibani’s poetry, colors are primarily used to convey symbolic and artistic meanings. Through the element of color, the poet expresses his inner states and political and social thoughts in a more impactful way.This study aims first to examine the extent and diversity of color usage in the poetry of Manouchehr Sheibani. It then explores the reciprocal influence of painting on poetry and vice versa, as well as the impact of these two arts on the poet’s mindset. Using a descriptive-analytical method, the author investigates the symbolic, artistic, and psychological dimensions of color in Sheibani’s poems.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Color
  • Manouchehr Sheibani
  • Symbols
  • Labor Poetry
  • Personal Emotions
اپلی، ارنست. (1371). رؤیا و تغییر رؤیا. ترجمه‌ی دل­آرا قهرمان، تهران: فردوس و مجید.
استوار، مسیب. (1391). رنگ. تهران: رازنامه.
اکبری قوچانی، حسینعلی. (1378).  مفهوم و معانی اصطلاحات عرفانی. مشهد: سخن گستر.
ایتن، یوهانس. (1380). هنر رنگ. ترجمه عربعلی شروه، تهران: یساولی.
باباچاهی، علی. (1373). گزینه اشعار منوچهر شیبانی. تهران: مروارید.
پورحسینی، مژده. (1384). معنای رنگ. تهران: هنر آبی.
حجّتی، محمّدامین. (1383). اثر تربیتی رنگ. قم: جمال.
حسن­لی، کاووس؛ احمدیان، لیلا. (1386). «کارکرد رنگ در شاهنامه‌ی فردوسی؛ با تکیه بر سیاه و سفید». ادب­پژوهی، شماره‌ی 2، صص 143-165. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.17358027.1386.1.2.5.4
حسن‌لی، کاووس؛ صدیقی، مصطفی. (1382). «تحلیل رنگ در سروده‌­های سهراب سپهری». پژوهش‌­های ادبی، پیاپی 13، صص 61-103. http://dorl.net/dor/20.1001.1.17352932.1382.1.2.9.7
دستغیب، عبدالعلی. (1391). از دریچه‌ی نقد (دفتر مقالات). ج3، تهران: خانه کتاب.
رازی، نجم­الدین. (1383). مرصادالعباد. به کوشش محمدامین ریاحی، تهران: علمی فرهنگی.
زرین­کوب، حمید. (1358). چشم­انداز شعر نو فارسی. تهران: توس.
سام خانیانی، علی‌اکبر؛ وحیدیان کامیار، تقی. (1382). «رنگ در شعر معاصر». زبان و ادبیات دانشکده‌ی ادبیات و علوم انسانی مشهد، ش 4، صص17-33. https://www.sid.ir/paper/11358/fa
شمس لنگرودی، محمد تقی. (1377). تاریخ تحلیلی شعر نو. ج 1، تهران: مرکز.
شمیسا، سیروس. (1377). فرهنگ اشارات. تهران: فردوسی.
شوالیه، ژان؛ گربران، آلن. (1385). فرهنگ نمادها. ترجمه‌ی سودابه فضایلی، تهران: جیحون.
شیبانی، منوچهر. (1324). جرقه، بی­نا.
ـــــــــــــــ (1343). آتشکده‌ی خاموش. تهران: چاپ خیام.
ـــــــــــــــ (بی‌­تا). سراب­های کویری. تهران: آبان.
علوی مقدم، مهیار؛ سوسن‌پور، شهرام. (1389). «کاربرد نظریه‌ی روانشناسی رنگ ماکس لوشر در نقد و تحلیل شعر فروغ فرخزاد». پژوهش‌­های زبان و ادبیات فارسی، شماره‌ی 2، پیاپی 6، صص 9-30.
https://rpll.ui.ac.ir/article_19259.html
 فتوحی، محمود. (1387). «سه صدا، سه رنگ، سه سبک در شعر قیصر امین­پور». ادب­پژوهی، شماره‌ی 5، صص 9-30.
کاشفی سبزواری. (1350). فتوت‌نامه‌ی سلطانی. به کوشش محمدجعفر محجوب، تهران: بنیاد فرهنگ ایران.
کندری، مهران. (1385). دین و اسطوره در آمریکای وسطی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
لاهیجی، شمس­الدین. (1381). مفاتیح‌الاعجاز فی شرح گلشن‌راز. تهران: زوار.
لوشر، ماکس. (1373). روانشناسی رنگ‌­ها. ترجمه‌ی ویدا ابی­زاده، تهران: درسا.
مرادی، محمد. (1395). «تنوع متمایز رنگ در اشعار حسین منزوی و تحلیل جلوه‌­های نوآورانه و تقلیدی آن». شعرپژوهی (بوستان ادب) دانشگاه شیراز، شماره‌ی 3، پیاپی29، صص 139-166.
 https://doi.org/10.22099/jba.2016.3567
نیکوبخت، ناصر؛ قاسم‌­زاده، سیدعلی. (1384). «زمینه‌­های نمادین رنگ در شعر معاصر؛ با تکیه و تأکید بر اشعار نیما، سهراب سپهری و موسوی گرمارودی». دانشگاه شهید باهنر کرمان، پیاپی 18، صص 209-239.
https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/314681
ویتگنشتاین،‌ لودویگ. (1381). درباره رنگ­ها. با پی گفتاری از بابک احمدی، ترجمه‌ی لیلی گلستان، تهران: مرکز.
واردی، زرین‌تاج؛ مختارنامه، آزاده. (1386). «بررسی رنگ در حکایت‌­های هفت­پیکر نظامی». ادب­پژوهی، شماره‌ی 2، صص 167-189.  https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.17358027.1386.1.2.8.7
هیلنز، جان. (1382). شناخت اساطیر ایران. ترجمه‌ی احمد تفضلی و ژاله آموزگار، تهران: چشمه.
یعقوبی، علی سرور. (1388). «رنگ و حس آمیزی در شعر معاصر». مطالعات نقد ادبی، شماره‌ی14، صص 105-124.
 https://sanad.iau.ir/Journal/padab/Article/1060127